Het Dolle Dwaze Dagen syndroom

Vorig weekend bevond ik mij op de affordable art fair. Al dagen hingen er Hema-achtige posters in de stad met de slogan: bring art home. Goed, ik houd erg van een museumpje hier en daar en zou het ook heel erg leuk vinden om eens iets anders aan de muur te hebben dan een poster die gekocht is in een willekeurige museumwinkel. Overigens altijd mijn favoriete afdeling van het museum: je aanschouwt alle hoogtepunten van de tentoonstelling in één overzichtelijke ruimte. Vriendinnetje van mij zag ook wel wat in de Hema-posters en de bijbehorende slogan en dus stonden wij zaterdagmiddag gewapend met onze artistieke kennis en kunde in de desbetreffende loods in Amsterdam Noord.

Belangrijkste les na een middag struinen tussen de verschillende galerijen: affordable is een ruim en ook zeer relatief begrip. Als je door de poster heel erg het idee krijgt dat je aan Hema-prijsjes moet denken, dan valt Affordable vies tegen. We stonden bijna te juichen toen we een schilderij zagen dat onder de 100 euro was. Ook al was het schilderij zelf eigenlijk oerlelijk en 5 bij 8 centimeter, de gedachte om ‘m te kopen flitst toch een mini-seconde door je hoofd.

Het is een soort Dolle Dwaze Dagen syndroom. De hele stad loopt met een knalgele tas, jij kan echt niet achterblijven. De een na de ander loopt met een schilderij naar buiten, het zou wel heel suf zijn als jij straks door de uitgang loopt zonder iets in je handen. Je bent echt een sukkel als je niet eens iets van - de nota bene affordable - art fair kan kopen. Je voelt hem uiteraard al aankomen, we zijn niet geslaagd voor een affordable stuk kunst. Je kent het wel, je loopt in een winkel vol met afgeprijsde kleding. Het enige dat je echt tof vindt is uiteraard nieuwe collectie. Zo’n gevoel kregen wij ook na deze kunstbeurs. Beetje leuk plaatje? Hoppa, of je er even 5500 euro voor wilt neerleggen. Dat is ‘ie ongetwijfeld ook waard hoor, maar ik heb het nou nét even niet op de plank liggen.

Later in een café trokken we beide de conclusie: of opzoek naar een hele rijke man, of de loterij winnen. Al filosoferend over wat we dan zouden kopen, nipte we aan ons zeer affordable wijntje.

Welke wijn?
Los Gansos (Spaans voor ‘De ganzen’), 2014

Welke druif?
Merlot

Gekocht bij?
Jumbo Foodmarkt in Amsterdam Noord

Te beginnen met een leuk detail: als je deze wijn opzoekt op Jumbo.nl, staat er bij wijngebied ‘bepaalde streek’ ingevuld. Artistieke invulling als je het mij vraagt. Het etiket is gelukkig een stuk duidelijker, de wijn komt uit Chili. Prijs is €5,-. Een wijntje die past bij de ‘onder €1000,- muur’. En prima wijn, zonder al te veel bijzonderheden. Aangezien er alleen merlot-druifjes zijn geperst, kan je dit een ‘soepele’ wijn noemen. Geen tannines, niet al te veel verschillende smaken, prima voor bij een simpel gerecht. De schilderijen aan de ‘onder de €1000 muur’ waren net zo: wel aardig. Maar om er nou permanent naar te kijken…? Nee, liever niet.